Bir süreden beri ilk defa kendime bir sinema keyfi yapmaya karar verdim(Tabi, Sacred 2 oynamaktan neye vakit kalıyor ki? – Öhöm).
Sanıyorum ki uzun süreden beri görsel efekt içermeyen, Hollywood’un kabak tadını vermeyen, kurgusunun kalitesi son saniyeye kadar süren bir film izlememiştim. Akılda kalıcı diyebileceğim en son izlediğim film Shutter Island(Zindan Adası) olmuştu.(Evet, daha Inception’ı izlemedim!)
Avrupa sinemasının kalitesini “La vita è bella(Hayat Güzeldir), Le fabuleux destin d’Amélie Poulain(Amélie), Låt den rätte komma in(Gir Kanıma), Léon, Lola Rennt(Koş Lola Koş), Good Bye Lenin!”…(saymakla bitmeyecek bunlar) gibi filmlerden zaten biliyor olmakla birlikte Loft’u Belçika sinemasının en çok izlenen filmi olması ile seçerek izledim.
Yazının devamı mevcut, haberin olsun »
Konsol eksklusiv olduğu için muhtemelen hiç oynayamayacağım Dante’s Inferno, Dead Space’in geliştiricileri tarafından yapılmış olan ve EA’nın son bombası olma şerefine erişen bir oyun. Dead Space geliştiricileri Dead Space’in PC versiyonunu çok güzel bir şekilde ayarlamışlardı; ama Dante’s Inferno için böyle bir şey söz konusu değil maalesef. Bu da bir önceki yazımda belirttiğim sebeplerden dolayı olabilir. Her neyse…
Aslında Dante’s Inferno (Dante’nin Cehennemi), hepimizin bildiği İlahi Komedya edebî eserinin ilk kısmı olan Cehennem’i konu alan (Üç kısım: Cehennem, Araf, Cennet), üzerine bir sürü hikâye, film vs yazılıp yapılan en can alıcı kısmı. Öyle ki, artık üzerine yapılmış bir oyun bile var! Ha, ben bu oyunu oynayamayacağımdan, oyunun yapımcılarının bir başka kıyağı olan An Animated Epic isimli çizgi filmi izleyerek kendimi avuttum.
Yazının devamı mevcut, haberin olsun »
Bu filmi buraya taşıyıp taşımakla alâkalı biraz ikilem yaşamadım diyemem; ama son dönem Amerikan sinemasının artık kendini tekrar bile edemediği günlerde ezber bozduran bir film olması gözüme girmesini sağladı.
Paranormal Activity, aslında on yaşlarımdan beri izlediğim The X Files’tan oldukça tanıdık olduğum bir terim. Ama film hakkında hiçbir şey duymadım. Denk geldi diyelim 
District 9‘un (Yasak Bölge 9) farklı tarzı ve serbest kamera açıları (POV deniyormuş galiba) ile gayet başarılı olmuştu. Aslında bu başarısının altında, artık gına getiren klişelerden farklı bir şey sunması da vardı. İşte Paranormal Activity de, batı korku filmi klişelerinden bambaşka bir tat sunarak başarıya ulaşıyor.
Film korku filmi; ama korkuttu mu? Pek sayılmaz; ama en azından ucuz ve/veya klişeleşmiş numaralarla korkutmaya çalışmıyor. Hatta belki de onlarla korkutmaya çalışıyor; ama film samimi bir havada olduğu için sallanan avize bile korku unsuru katıyor. Filmin sonu da öyle çok vurucu, canavarın açığa çıkıp herkesin mutlu mesut aldığı klişe sonlardan değil. Bu yönüyle de tüm klişelere ters düşen bir film olmuş.
Filmi izledikten sonra biraz araştırma yaptım. Ne hikmetse film patlama yapmış, baya olay olmuş. Öyle abartıldığı gibi çok korkunç veya çok kaliteli bir film değil. İzlenebilitesi yüksek, ve hatta güzel diyebileceğimiz bir film. Ama yetersiz. Aynı havayla daha iyi bir senaryo oyunculuk, daha iyi bir film çıkarabilir ortaya. Yeni denemeleri bekliyoruz.
