Tanshaydar'ın Mekânı

İnsanlar halen üçe ayrılıyor ve ben halen değişmedim. Ama şöyle dalaklı böbrekli bir diziyi görünce de hayır diyemedim açıkçası

Zombi filmlerine karşı meyli olup da The Walking Dead’i duymayan yoktur. Yalnız zombi işinden dizi çıkarma fikri neden daha önce hiçbir sivrizekâ yapımcının aklına gelmemiş, onu ben bile bilmiyorum; ama The Walking Dead, tam piyasaya oynayacak bir fikir olarak ortaya çıkmamıştır muhtemelen.

Bilmeyenler için söyleyeyim, The Walking Dead, normalde iki sezonluk bir çizgi roman olan aynı isimli Amerikan yapımının uyarlaması. Resimlere filan biraz göz gezdirirseniz pek bir re-imagination’a da gidilmediğini görürsünüz.

(daha fazla…)

Resident Evil: Degeneration‘ı beğendiniz mi? O zaman ikinci filmin yolda olduğunu çoktan biliyor olmalısınız!

Ama bilmediğiniz bir şey olabilir, bir trailer var!

Toy Story 3′ü sinemada izleyememiştim. Gerçi birkaç ay boyunca, Resident Evil: Afterlife’a kadar sinemaya gidememiştim. Dolayısıyla baya bir film elimden kaçmıştı. Ama Toy Story 3′ün çıkan Bluray’i ile izleme imkânı bulduğum 720p versiyonu geçen gün elimden geçti.

Bir önceki yazımın gereksiz sürpriz sonlar üzerine olması tevafuk oldu. Çünkü bu film IMDB’de aldığı 8.8′lik puanın her zerresini hakediyor, hem de hiçbir gereksizliğe girmeden.

Bir animasyon filminden ne beklenir? Eğlenceli olması herhalde. Toy Story 3 eğlenceden fazlasını veriyor. Corpse Bride(Ölü Gelin)’dan sonra bu kadar duygu yüklü bir animasyon izlemedim desem yeridir.

İlk iki filmin toplamından daha iyi olan Toy Story 3, eğlenceli sahneleri, duygu yüklü hikâyesi, muhteşem esprileri ile son dönem filmlere tokat gibi cevap niteliğinde olmuş. Sinemada izleseydim keşke diyebileceğim bir film.

İzlerken kendi çocukluğuma gittim. İnsanın neleri kaybettiği, neleri unuttuğu, nelere doğru gittiğini sorgulamaya başlayacaktım neredeyse! Galiba eve gidince ilk işim eski oyuncaklarımı aramak olacak

Geçen haftalarda canımın sıkıldığı bir gece bir korku filmi açıp izlemek istedim. Arşivimi karıştırdığımda daha önce hiç bakmamış olduğum Shrooms isimli bir film buldum. Oturup izledim ve açıkçası hiç beğenmedim. Hele ki zoraki sürpriz sonu beni iyice bezdirdi. Aklıma gelen ilk soru ise, bu kadar kalitesiz işlenen hikâye örgüsünün böyle zoraki bir sürpriz sona ihtiyacı olup olmadığıydı.

Scarface, Godfather, Once Upon a Time in America, The Shawshank Redemption gibi filmler gayet lineer bir kurgu örgüsü sunarlar. İzleyiciyi etkilemek için bir sürpriz sona ihtiyaç duymazlar. Günümüzde böyle filmler pek çekilmiyor artık.

Burada bahsettiğim sürpriz son, bir polisiye filminin “katil kim?, ben o sanıyordum ama şu çıktı!” tarzındaki gibi değil, Prestige ve The Illusionist gibi filmlerdeki gibi bir sürpriz son. Sanırım 90′ların sonuna kadar sürpriz sona ihtiyaç duyan bir film yoktu, ve çekilmedi de.

Sürpriz sona sahip hatırladığım ilk film The Others’tı. Film boyunca gerilip fikir yürütürken filmin sonunda hiç tahmin etmediğim bir olayın çıkması beni tamamen ters köşeye yatırmıştı. Bunu takip eden filmlerde yine kaliteli kurgu örgüsünün hiçbir şekilde gidişatı bozmadan verdiği sürpriz sonlar ile birlikte artık “tahmin etme” olgusunun iyice gelişmeye başlaması kurguların daha akılcı, daha sıkı, daha şaşırtıcı olmaya başlaması oldukça normal. Dahası, kaliteyi arttırması ile oldukça güzel. Ama gel gelelim, bu sürpriz son olayı iyice sıktı.

(daha fazla…)